herb Cewice

Oficjalny serwis gminy

  • Pic 1
  • Pic 2
  • Pic 3
  • Pic 4
  • Pic 5
  • Pic 6
  • Pic 7
  • Pic 8
  • Pic 9
  • Pic 10
  • Pic 11
  • Pic 12
  • Pic 13
  • Pic 14
  • Pic 15
  • Pic 16
Dziś jest niedziela 25 czerwca 2017, dziś są imieniny: Łucji i Wilhelma

Środowisko przyrodnicze

dodano: 2017-05-23 13:29:58

Większa cześć terenu Gminy Cewice znajduje się w zbiegu obszaru chronionego (51% powierzchni gminy). Piękne lasy, liczne jeziora, urokliwe rzeczki i łąki oraz ukształtowanie terenu decydują o bogactwie przyrodniczo-krajobrazowym gminy. Rzeźba terenu gminy jest bardzo zróżnicowana i na jej uformowanie wpłynęło najmłodsze ze zlodowaceń plejstoceńskich (zlodowacenia północnopolskie, ostatnie zlodowacenie). Skutkiem zlodowacenia są charakterystyczne dla gminy różne formy ukształtowania terenu - od wysokich wzniesień po rozległe płaskowizny o lekko falistej powierzchni. W okolicach wsi Malczyce teren wznosi się do wysokości 140 m n.p.m. Bardziej na południe, w okolicach miejscowości Cewice i Maszewo Lęborskie, wzgórza osiągają często wysokości przekraczające 170 m. Najwyższe wzniesienia znajdują się w okolicach wsi Dziechno (196,6 m) i Bukowina (193,7 m). Pomiędzy zalesionymi w większości wzgórzami rozciągają się niewielkie równiny z małymi strumyczkami.

Cennym przyrodniczym zasobem gminy stanowią lasy o powierzchni 11 611 ha (blisko 62% całkowitej powierzchni), zarządzane w większości przez Nadleśnictwo Cewice. Część północna charakteryzuje się dużą różnorodnością drzewostanów w zakresie struktury gatunkowej i wiekowej, z których większość powstała na siedliskach bogatszych - z przewagą buka i dębu, cenne pod względem botanicznym. Natomiast w części południowej dominują drzewostany iglaste, m.in. piękne bory sosnowe. Atrakcyjność przyrodniczą gminy zwiększa bogactwo świata zwierzęcego. W okolicznych lasach i na łąkach mają swoje siedliska: bekasy, czajki, dziki, jenoty, kaczki czernice, lisy, łabędzie nieme, perkozy dwuczube oraz wróblowce.

Obszary chronione na terenie Gminy Cewice

Źródło: Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska; portal www.geoserwis.gdos.gov.pl

W Gminie Cewice znajdują się: liczne pomniki przyrody, rezerwat, obszar krajobrazu chronionego, siedliskowy obszar Natura 2000 oraz liczne użytki ekologiczne. Przez teren gminy przepływają cztery rzeki: Bukowina, Okalica, Struga Krępkowicka oraz Unieszynka. Na obszarze gminy położonych jest
18 jezior. Największe z nich to: Brody, Oskowo, Osowskie oraz Święte. Jezioro Święte ma unikatową wartość przyrodniczą - jest jednym ze 160 istniejących w Polsce jezior lobeliowych. W wodach rzek, strumieni i jezior żyją liczne gatunki ryb: karaś, kleń, leszcz, lipień, płoć, sandacz, stynka, szczupak, śliz.

Rezerwat - obejmuje obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, siedliska zwierząt i siedliska grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi.

Rezerwat Karwickie Źródliska

Źródło: Nadleśnictwo Cewice

Karwickie Źródliska – [pow. całk. 0,03 km²] - PL.ZIPOP.1393.RP.1196

Rezerwat tworzy niezwykle ciekawa forma geomorfologiczna. Na ukośnym dnie erozyjnej niszy geologicznej, tzw. cyrku źródliskowym „zawieszone" jest torfowisko niskie przepływowe, zasilane wodami podziemnymi z licznych wysięków i wychodni warstw wodonośnych zlokalizowanych wzdłuż podstawy zboczy.

Torfowisko powstało wskutek odkładania się na podłożu mineralnym materii z obumarłej roślinności torfotwórczej wykształconej w otoczeniu źródeł. Złoża torfów turzycowo-drzewnych osiągają tu maksymalną głębokość 2 metrów. Proces torfotwórczy trwa, jednak złoże nie przyrasta na grubości wskutek erozyjnego oddziaływania gęstej sieci kilkudziesięciu strumyków o cechach górskich, które płynąc bystrym nurtem, często zakolami i przez progi, rozcinają torfowisko na wiele kopuł.

Strumyki te formują się następnie w bezimienny prawostronny dopływ Unieszynki, wchodzący po jej połączeniu z Pogorzelicą w skład dorzecza Łeby.

Obszar wodno-błotny o fizjonomii kopułowo-dolinkowej porośnięty jest lasem bagiennym typu łęg jesionowo-olszowy. W warstwie krzewów występuje wawrzynek wilczełyko, trzmielina zwyczajna
i leszczyna. Żyzne i dobrze nawodnione błotnoziemy kopuł porośnięte są bujnym wielogatunkowym runem roślin kwiatowych, paproci o wys. do 2 m i mszaków. Bagnisty obszar źródliskowy ma pow. 1,81 ha, siedlisko buczyny występującej na stromych zboczach niszy i ich strefy krawędziowej pow. ok. 1 ha. Fragmentami obszar buczyny ma charakter grądu pomorskiego z okazami starodrzewu grabu, buka
i dębu. W jego podszycie obficie płoży się bluszcz pospolity, występuje marzanka wonna, łuskiewnik różowy i skrzyp zimowy. Maksymalna wysokość skarpy niszy geologicznej wynosi 25 m. Rezerwat ma wysoką wartość przyrodniczą i krajobrazową, jest siedliskiem rzadkich i chronionych gatunków roślin oraz małych zwierząt.

W celu zabezpieczenia rezerwatu przed zagrożeniami zewnętrznymi wyznaczono jego otulinę o pow. 38,84 ha.

Obszar Chronionego Krajobrazu – forma ochrony przyrody, której obszary zajmują różnej wielkości tereny, zwykle rozległe, obejmujące pełne jednostki środowiska naturalnego takie jak doliny rzeczne, kompleksy leśne, ciągi wzgórz, pola wydmowe, torfowiska.

Fragment Pradoliny Łeby i Wzgórza Morenowe na Południe od Lęborka – [pow. całk. 168,23 km²] - PL.ZIPOP.1393.OCHK.408
Położony jest w mezoregionach Pradolina Łeby-Redy i Pojezierze Kaszubskie. W większości jest to obszar pagórkowaty położony w zasięgu zlodowacenia Bałtyckiego fazy pomorskiej. Stąd też charakteryzuje się wyraźną rzeźbą młodoglacjalną z licznymi jeziorami w zagłebieniach terenu. Urozmaicenie krajobrazu podkreśla szeroka pradolina Łeby na północy oraz przełomy rzek płynących z południa. Wzgórza morenowe porośnięte są lasami o urozmaiconym składzie gatunkowym i zróżnicowanej strukturze wiekowej. Gatunkami lasotwórczymi są tu sosna, buk, dąb, świerk oraz olsza i brzoza.

Obszary Natura 2000 - głównym celem funkcjonowania sieci Natura 2000 jest zachowanie określonych typów siedlisk przyrodniczych oraz gatunków, które uważa się za cenne i zagrożone
w skali całej Europy. Drugim jej celem jest ochrona różnorodności biologicznej. Na terenie Gminy Cewice znajdują się dwa obszaru siedliskowe:

  • „Karwickie Źródliska” – obszar siedliskowy (pow. całk. 3,72 km2, PLH220071),
  • „Dolina Łupawy” – obszar ptasi (pow. całk. 55,09 km2, PLH220036).

 

Użytki ekologiczne – to zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów, mających znaczenie
dla zachowania różnorodności biologicznej - naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków roślin, zwierząt, i grzybów, ich ostoje oraz miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.

W Gminie Cewice ustanowiono piętnaście użytków ekologicznych:

  • „Sarnia Łąka" [0,04 km2] – zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Marglowa Łąka” [0,03 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Storczykowa Łąka” [0,05 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i cennych gatunków roślin;
  • „Trójkątna Łączka” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Nad Rzeką Unieszynką” [0,002 km2] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Ciągi Słonek” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych;
  • „Karwicka Łąka” [0,03 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Nad Grążelowym Jeziorem” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i oczka śródleśnego;
  • „Wąska Łączka” [0,002 km2] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Torfowa Łąka” [0,002 km2] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Łąka nad Torfowiskiem” [0,002 km2] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Długa Łączka” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych;
  • „Rozlewiska Jeziora Święte” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych;
  • „Łąka nad Jeziorem Oskowskim” [0,04 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych;
  • „Oskowskie Szuwary” [0,02 km²] - zachowanie biocenoz łąkowych i szuwarowych.

Na obszarze gminy zaewidencjonowano siedemnaście obiektów uznanych za pomniki przyrody
(w tym 3 grupowe, jedna aleja oraz głaz narzutowy) - zlokalizowanych głównie w parkach i przy obiektach sakralnych. Na północ od wsi Krępkowice znajduje się jeden z najstarszych dębów szypułkowych na terenie kraju. Wiek dębu szacuje się na około 650 lat, kiedy to Pomorze Gdańskie należało do Zakonu Krzyżackiego. Jego wysokość wynosi 22 metry, a obwód (w pierśnicy) 770 cm. Nazwa drzewa najprawdopodobniej nawiązuje do księcia pomorskiego Świętopełka II Wielkiego, który w XIII wieku władał tymi ziemiami. Około 700 m na północ od Maszewa, przy polnej drodze do Małoszyc, znajduje się potężny głaz narzutowy zwany Wysokim Kamieniem. Eratyk wystaje z ziemi na ponad 1,5 m, a jego obwód wynosi 12,1 m. Głaz spod Maszewa wyróżnia się bordowo-wiśniową barwą, stąd niekiedy nazywany jest również Czerwonym Kamieniem. Warto wspomnieć, że jest on jednym z większych na terenie powiatu lęborskiego.

Dąb Świętopełk 

Źródło: Nadleśnictwo Cewice

e-Urząd

Ogłoszenia

Multimedia

Instytucje

Strategie

Dane teleadresowe

Urząd Gminy w Cewicach
ul. W. Witosa 16
84-312 Cewice

tel: 59 861 34 60, 861 34 61
fax: 59 861 34 62
email: sekretariat@cewice.pl

Ważne informacje

NIP: 841-10-13-327
REGON: 000531677

konto: 33 9324 1018 0022 6556 2000 0330

Nasz urząd
Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia