herb Cewice

Oficjalny serwis gminy

  • Pic 1
  • Pic 2
  • Pic 3
  • Pic 4
  • Pic 5
  • Pic 6
  • Pic 7
  • Pic 8
  • Pic 9
  • Pic 10
  • Pic 11
  • Pic 12
  • Pic 13
  • Pic 14
  • Pic 15
  • Pic 16
Dziś jest czwartek 29 czerwca 2017, dziś są imieniny: Piotra i Pawła

Sołectwo Oskowo

dodano: 2012-02-22 14:39:11

Oskowo położone jest w odległości 6 km od Cewic, 20 km od Lęborka oraz około 100 km od Gdańska i około 60 km od Słupska. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 212 – Chojnice – Osowo Lęborskie.

Nazwa miejscowości Oskowo pochodzi od słowa "oczy", gdyż pierwotnie wieś nosiła nazwę Oczkowo.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z aktu granicznego z 1313 r., sporządzonego przez margrabię pomorskiego Waldemara. Przygraniczne położenie powodowało, iż nazwa miejscowości pojawiała się często w późniejszych dokumentach związanych z wytyczaniem i regulacją granicy oraz zatargami na tym tle.

W 1621 r. jako właściciele wzmiankowana była rodzina von Lietzen. Po pokoju oliwskim w 1660 r. elektor brandenburski Fryderyk Wilhelm utworzył tu przygraniczny urząd pocztowy, co zmieniło przebieg szlaku pocztowego z Berlina do Królewca, z ominięciem polskiego wówczas Gdańska. Fryderyk Wilhelm zlecił też budowę w Oskowie specjalnego budynku przeznaczonego na pobyt rodziny królewskiej podczas przejazdów nową trasą. Był to tzw. "dom królewski". W 1773 roku zatrzymał się tu Daniel Chodowiecki w czasie swej podróży do Petersburga. Wnętrze tutejszej karczmy zostało uwiecznione na rycinie. W 1874 roku w Oskowie był folwark, młyn wodny, karczma, kuźnia, pracował tu nauczyciel. W 1800 roku, za królewskim przyzwoleniem, Oskowo przeszło w ręce Johanna Friedricha Lübbecke i w 1862 roku jeszcze pozostawało w tej rodzinie. W 1884 roku jej właścicielem był Ferdinand Lange. W latach 1892-93 Oskowo należało do porucznika Conrade Hasse. W 1906 roku majątek przejął skarb państwa pruskiego i w 1914 roku wydzierżawił go Gustawowi Sernau.

Oskowo położone jest w granicach Wysoczyzny Polanowskiej.

Na atrakcyjność miejscowości wpływają walory przyrodnicze, które stwarzają tu dogodne warunki do rozwoju turystyki. Wieś otoczona jest lasami, w większości mieszanymi, które obfitują w runo leśne. Przez miejscowość przepływa rzeka Bukowina, będąca jednym z dopływów Łupawy, której bogactwo świata roślinnego i zwierzęcego znalazło odzwierciedlenie w ustanowieniu obszaru Natura 2000 "Dolina Łupawy". Rzeka Bukowina wpływa do położonego w odległości 1 km od wsi jeziora o powierzchni ponad 12 ha. Przy brzegu jeziora znajduje się przystań dla łódek oraz miejsce do biwakowania. W sezonie letnim na rzece organizowane są spływy kajakowe. Jezioro jest również ulubionym miejscem letniego wypoczynku nie tylko mieszkańców Oskowa, ale też innych miejscowości gminnych, a nawet gości spoza gminy Cewice. Jezioro wymaga jednak zagospodarowania linii brzegowej i uporządkowania plaży. W Oskowie są również idealne warunki dla miłośników wędkowania, ponieważ rzeka i jezioro obfitują w liczne gatunki ryb. W okolicach wsi znajdują się także dwa mniejsze jeziora.

W centrum wsi położony jest dwór, zbudowany prawdopodobnie w XIX wieku, który w chwili obecnej stanowi własność prywatną.

Z miejscowością Oskowo wiąże się ciekawa historia dotycząca szlaku pocztowego z Berlina do Królewca. 25 września 1781 r. na tej trasie doszło do zabójstwa. Niejaki Lewin Mozes napadł na pocztyliona Salonkiego, po czym zabijając go, skradł wszystkie przesyłki przewożone w tym dniu przez kuriera. Za przestępstwo, jakiego dopuścił się Mozes, poniósł on srogą karę. Schwytany i szybko osądzony, został skazany na śmierć. Wyrok został wykonany 8 lutego 1782 roku poprzez łamanie kołem. Do dnia dzisiejszego mieszkańcy przekazują sobie legendę, według której w wichrowe, pochmurne wieczory na drodze z Oskowa do Cewic można spotkać ducha pocztyliona, który bezustannie biegając z jednego końca drogi na drugi, stara się pozbierać porozrzucane przesyłki. W miejscu, gdzie zginął pocztylion Salonky ustawiony został obelisk i tablica informacyjna, opisująca tą historię.

W lassie, przy drodze z Oskowa do Siemirowic, położone jest cmentarzysko kultury łużyckiej z okresu XII-VII w p.n.e. Na cmentarzysko, które zajmuje obszar 1500 m na 500 m, skalda się 12 mogił, które zostały naruszone jeszcze w czasach nowożytnych. Na podstawie wydobytych na cmentarzysku wyrobów metalowych oraz ceramiki, kurhany datowane są na IV okres epoki brązu (1000-800 r. p.n.e.) oraz początki V okresu tej epoki (ok. 700 r. p.n.e.). Zaliczane są do grupy wschodniopomorskiej (kaszubskiej) kultury łużyckiej.

Oskowo położone jest w odległości 6 km od Cewic, 20 km od Lęborka oraz około 100 km od Gdańska i około 60 km od Słupska.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 212 – Chojnice – Osowo Lęborskie.

Nazwa miejscowości Oskowo pochodzi od słowa "oczy", gdyż pierwotnie wieś nosiła nazwę Oczkowo.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z aktu granicznego z 1313 r., sporządzonego przez margrabię pomorskiego Waldemara. Przygraniczne położenie powodowało, iż nazwa miejscowości pojawiała się często w późniejszych dokumentach związanych z wytyczaniem i regulacją granicy oraz zatargami na tym tle.

W 1621 r. jako właściciele wzmiankowana była rodzina von Lietzen. Po pokoju oliwskim w 1660 r. elektor brandenburski Fryderyk Wilhelm utworzył tu przygraniczny urząd pocztowy, co zmieniło przebieg szlaku pocztowego z Berlina do Królewca, z ominięciem polskiego wówczas Gdańska. Fryderyk Wilhelm zlecił też budowę w Oskowie specjalnego budynku przeznaczonego na pobyt rodziny królewskiej podczas przejazdów nową trasą. Był to tzw. "dom królewski". W 1773 roku zatrzymał się tu Daniel Chodowiecki w czasie swej podróży do Petersburga. Wnętrze tutejszej karczmy zostało uwiecznione na rycinie. W 1874 roku w Oskowie był folwark, młyn wodny, karczma, kuźnia, pracował tu nauczyciel. W 1800 roku, za królewskim przyzwoleniem, Oskowo przeszło w ręce Johanna Friedricha Lübbecke i w 1862 roku jeszcze pozostawało w tej rodzinie. W 1884 roku jej właścicielem był Ferdinand Lange. W latach 1892-93 Oskowo należało do porucznika Conrade Hasse. W 1906 roku majątek przejął skarb państwa pruskiego i w 1914 roku wydzierżawił go Gustawowi Sernau.

Oskowo położone jest w granicach Wysoczyzny Polanowskiej. Na atrakcyjność miejscowości wpływają walory przyrodnicze, które stwarzają tu dogodne warunki do rozwoju turystyki. Wieś otoczona jest lasami, w większości mieszanymi, które obfitują w runo leśne. Przez miejscowość przepływa rzeka Bukowina, będąca jednym z dopływów Łupawy, której bogactwo świata roślinnego i zwierzęcego znalazło odzwierciedlenie w ustanowieniu obszaru Natura 2000 "Dolina Łupawy". Rzeka Bukowina wpływa do położonego w odległości 1 km od wsi jeziora o powierzchni ponad 12 ha. Przy brzegu jeziora znajduje się przystań dla łódek oraz miejsce do biwakowania. W sezonie letnim na rzece organizowane są spływy kajakowe. Jezioro jest również ulubionym miejscem letniego wypoczynku nie tylko mieszkańców Oskowa, ale też innych miejscowości gminnych, a nawet gości spoza gminy Cewice. Jezioro wymaga jednak zagospodarowania linii brzegowej i uporządkowania plaży. W Oskowie są również idealne warunki dla miłośników wędkowania, ponieważ rzeka i jezioro obfitują w liczne gatunki ryb. W okolicach wsi znajdują się także dwa mniejsze jeziora.

W centrum wsi położony jest dwór, zbudowany prawdopodobnie w XIX wieku, który w chwili obecnej stanowi własność prywatną.

Z miejscowością Oskowo wiąże się ciekawa historia dotycząca szlaku pocztowego z Berlina do Królewca. 25 września 1781 r. na tej trasie doszło do zabójstwa. Niejaki Lewin Mozes napadł na pocztyliona Salonkiego, po czym zabijając go, skradł wszystkie przesyłki przewożone w tym dniu przez kuriera. Za przestępstwo, jakiego dopuścił się Mozes, poniósł on srogą karę. Schwytany i szybko osądzony, został skazany na śmierć. Wyrok został wykonany 8 lutego 1782 roku poprzez łamanie kołem. Do dnia dzisiejszego mieszkańcy przekazują sobie legendę, według której w wichrowe, pochmurne wieczory na drodze z Oskowa do Cewic można spotkać ducha pocztyliona, który bezustannie biegając z jednego końca drogi na drugi, stara się pozbierać porozrzucane przesyłki. W miejscu, gdzie zginął pocztylion Salonky ustawiony został obelisk i tablica informacyjna, opisująca tą historię.

W lassie, przy drodze z Oskowa do Siemirowic, położone jest cmentarzysko kultury łużyckiej z okresu XII-VII w p.n.e. Na cmentarzysko, które zajmuje obszar 1500 m na 500 m, skalda się 12 mogił, które zostały naruszone jeszcze w czasach nowożytnych. Na podstawie wydobytych na cmentarzysku wyrobów metalowych oraz ceramiki, kurhany datowane są na IV okres epoki brązu (1000-800 r. p.n.e.) oraz początki V okresu tej epoki (ok. 700 r. p.n.e.). Zaliczane są do grupy wschodniopomorskiej (kaszubskiej) kultury łużyckiej.

Galeria zdjęć

e-Urząd

Ogłoszenia

Multimedia

Instytucje

Strategie

Dane teleadresowe

Urząd Gminy w Cewicach
ul. W. Witosa 16
84-312 Cewice

tel: 59 861 34 60, 861 34 61
fax: 59 861 34 62
email: sekretariat@cewice.pl

Ważne informacje

NIP: 841-10-13-327
REGON: 000531677

konto: 33 9324 1018 0022 6556 2000 0330

Nasz urząd
Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia